Zaterdag skisledge-jumping

De olympische skijump-installatie in Lillehammer moet niet onderdoen voor die in Oslo.

Hoe test je zoiets?  Ik leg het jullie uit.  Je vraagt aan Elodie, Robrecht, Jeroen, Jens en Laurents om met een plastic-slede  zo hoog mogelijk de springheuvel op te klimmen.  De sneeuw is keihard, spekglad en het gaat van steil naar bijna loodrecht.  Dan kijk je naar onder en zie je je vrienden staan op een wit veld onder je naast de olympische vlam ( ik bedoel hier niet Juffrouw Isabel), Lillehammer ligt nog een stuk dieper aan de oevers van een ijsrivier en het grootste bevroren meer in Noorwegen. Het zonlicht speelt met miljarden ijskristallen. Je duizelt even, zet je schrap en stopt die kleine plastic-lap onder je achterwerk.  Dan raap je al je moed bijen en laat je los. De seconden erna hebben iets van vrije val, met massa’s kriebels.

Het moet gezegd dat onze “gasten” ook veel enthousiaste kriebels hadden in de souvenirwinkel in Storgata in het centrum.

Na de middag was er een wilderness-lunch aan het gastenverblijf.  Een BBcue met Turkse Sucuk, Engelse worst, broodjes en wat bushcraft houtsnijwerk aan het kampvuur voor de liefhebbers.

Het mag gezegd worden dat de eerste traankanaaltjes al vochtig werden tijdens het laatse diner met de ganse groep.  Iedereen besefte plots dat het bijna “over en out” was, weg nieuwe vrienden.

De fuif zal de pijn van de laatste uren heel intens verzachten. Emotie en vreugde in jonge harten, zo zuiver als de wildernis rond ons.

1 reactie | Reageer

Vrijdag Oslodag

’s Morgens om 7 uur door een ijslandschap naar Oslo rijden met “Cocaine” van J.J.Cale valt best mee. “Cocaine” overstemt de regelmatige “Els-echo” van Robrecht en de hartelijke lach van Elodie in het busje.

We rijden naar Holmenkollen, de gloednieuwe skispringschans in Oslo. De groep stapt  in een schuine lift en glijdt naar de top van de installatie. Jeroen verklaart de skispringers goed gek om hier af te springen.  Hij kan het natuurlijk wel weten want enkele dagen geleden stond ook hij op ski’s.

Laurents kan er niet mee overweg dat de kleine kinderen in Oslo moeten buitenspelen met hun skipakje en hun lunch opeten in de sneeuw.  Dit is kindermishandeling.

Vigelandpark is fantastisch.  De emotie vloeit uit de stenen beelden.  Toch hebben sommige van onze jongeren het niet makkelijk om de emoties van de beeldmensen te omschrijven.  Olivier en Jens maken veel plezier bij de grappige figuren.

Na de middag maken de jongeren een wandeling in Oslo zonder begeleiding.  Dit vinden ze fantastisch. De Noorse jongeren gidsen en de Engelsen zijn superlief voor onze “gasten”.

Ze zijn allemaal ruim op tijd op de afspraak voor het Pepe-Pizzahuis, enthousiast over hun eerste Oslo-ervaring met hun lotgenoten.

Een standaard drankje is 800 ml en de pizza is à volonté. Robrecht is zo fier als een gieter dat hij 6 stukken pizza verorberde.

Op de terugweg is er geen “Cocaine” nodig om ze te laten slapen in een warme minibus. De buitentemperatuur is minus 9 en we zien een heldere sterrenhemel.

5 reacties | Reageer

Go4Gjovik

Een zelfgeschreven verslag van de Vlaamse jongeren.

 

Vandaag donderdag stonden we al vroeg op om naar Gjovik te rijden en daar kennis te maken de  plaatselijke geschiedenis . Daar aanwezig maakten we kennis met de  thuishaven van onze Noorse vrienden en hun mooie jeugdhuis. Vandaag hebben we een rustige dag achter de rug.

We hebben uitleg gekregen in het city hall en dan hebben we onze picknick opgegeten dan hebben  we in groepen een spelletje gespeeld. Olivier en Jens.

 

Hey mama en papa en broers het was heel leuk van de vakantie

Op het vliegtuig was het heel leuk ik heb veel gelachen als we op het vliegtuig zaten

En vandaag hebben we naar de stad Gjovik bezocht en ik heb 2 Engelse vrienden

en ik heb ook en vriendin en hoe is het met Guy en Tigo  xxxxx  robbeke  

 

We zij in groepen verdeeld  en in elke groep waren de 4 landen vertegenwoordigd en een leuke quiz gedaan en bezochten de  stad  Gjovik en bezochten daar de chocoladefabriek. Elodie

 

Vandaag  op het programma gingen we Gjovik we kregen uitleg maar soms verstond ik  er niets van. Daarna gingen we naar het jeugdhuis daar mochten we wat rondlopen en eten. Na het eten werden we in groepen verdeeld en deden een quiz in de stad. Daarna hebben we een stoomboot bezocht. En toen gingen we op de terugweg en gingen we ons voorbereiden op   de volgende dag. Laurents en Jeroen

13 reacties | Reageer

olympisch goud in Lillehammer

De elegante manier waarop we de trap afdalen in het gastenverblijf zegt iets over de intensiteit van de activiteiten en heeft niks te maken met onze leeftijd. Robrecht en Jens vielen gisterenavond even na achten  als een blok in slaap. Ze openden hun kleine oogjes weer toen we ze deze morgen om zeven uur wekten voor een nieuwe dag. De rit ging naar Fjellhallen, een indrukwekkend ondergronds sportcomplex in Gjovik. We bonden daar de schaatsen aan op het olympische ijs van de winterspelen i n Lillehammer van 1994. Vooral dat ijs is verantwoordelijk voor de atletische prestaties van onze jongeren.  De foto’s spreken weer voor zichzelf.  De schaatsende engelenstand van Elodie en de Vlaamse ijshockeypret van Jeroen, Jens, Olivier en Laurents en Robrecht zijn hier topsportnieuws.

Vanmiddag trokken we de klimschoenen aan voor een indoor klimpartij in Lillehammer. Het licht was bijna uit bij de meeste deelnemers maar een klein motiverend duwke van onze sympathieke assistentes Kimara en Marlies deed wonderen.

Woensdag avond is Turkse avond,  het Turkse eten was een hele lekkere start (vooral het Turks fruit-dessert), we kijken uit naar hun avondactiviteiten. Onze jongeren zijn bijna allemaal meerderjarig, het mag pikant worden.

 

PS We watertanden bij het zien van de goudgele glasinhoud van de gasten in de hoek van het restaurant maar bijten nog even op onze tanden.

6 reacties | Reageer

Met de wind vanachter

Een duo-verhaaltje, again:

 

Stralende dagen.  Iedereen nam zon op het gezicht, sommigen sneeuw maar allen veel wind.

De twee groepen wisselden van activiteiten vandaag.  Bij aankomst op de piste bleek dat Jens zijn rugzak met bril, handschoenen en muts was vergeten en dat Elodie op haar zonnebril had gezeten met tien stukjes als resultaat .  Gelukkig zijn we goed voorbereid op plan B en zelfs op plan C. Groep Jens, Jeroen, Laurents, Kimara, Els en Anton gingen ‘downhillskiën’.  Vergis u niet in hun prestaties.  Jeroen stond pas 5 minuten op de latten en hij beheerste perfect zijn helikopter van 180 graden.  Achteruit ging het blijkbaar even vlot als vooruit.  Jens verdween plots achter een heuveltje en helemaal uit het zicht.  Hij lag achter de heuvel te schokken van het lachen.  Laurents beheerste als eerste zijn ploeg.  Voor de leken onder jullie wil dit zeggen dat hij gecontroleerd kan remmen en sturen.  Laurents bleef doorgaan, van ’s morgens tot ’s avonds, uren aan een stuk, het was net niet donker geworden toen hij besliste om te stoppen. Jens en Jeroen hadden ondertussen de slede genomen en gleden de pistes af door de poortjes, dat … tenminste was hun bedoeling.  Toen Jens stopte waren enkele poortjes vakkundig gesloopt .

 

De groep voor de cross country vandaag  (Elodie, Robrecht, Jeroen,  Marlies en Isabel) wou wel eens met eigen ogen de berensporen zien waarover meester Anton zo enthousiast vertelde  (lees: overdreef). Wij dus met de bende van 5 op beren-zoek-dagtocht. Na de verhalen van gisteren, dat belooft.

Tegen de felle wind in, op langlauflatten, dat vraagt om valpartijen. Olivier beweert zelfs dat skiën gemakkelijker maar vooral minder pijnlijk is dan cross country. Zijn 10 beurtenvalkaart van gisteren had hij vandaag in het 3 voud nodig. Wees gerust, ze konden er alle drie wat van. Na 2,5 uur op en neer, op latten en op de grond waren we aan een gezellige picknick toe. We ploften neer in het rustige Noorse landschap in de hoop de beer uit Antons verhaal te vinden. And we did find him! Vraag maar aan Elodie, Robrecht of Olivier. Dat we op de terugweg  de wind “in’t gat” hadden was een godsgeschenk, het gaf ons efkes vleugels … tot we weer de grond  voelden.

In het busje naar ons gastverblijf wordt het met de dag stiller, je hoort ons niet klagen.

 

Echt mooi om te zien hoe de Turkse, Britse en Noorse jongeren onze gasten alles met handen en voeten uitleggen tijdens allerhande spellen en activiteiten. Ze worden er ten volle bij betrokken en we zien dat het goed is …

 

Slaapwel, we hebben het nodig

Isabel

 

PS: De leerlingen vinden onze blog en natuurlijk ook de reacties van het thuisfront fantastisch, ze kijken er elke avond naar uit!

24 reacties | Reageer

Bère

Bère

 

Een verslagje door enkele auteurs:

Amai …. ’t Was bère vandaag. Als je ergens ook maar bergen kan verzetten, dan is het wel hier. En dat bewezen onze jongeren (maar zeker ook de begeleiders Marlies, Kimara, Els, Anton & Isabel) ook weer vandaag. Wij die dachten dat het in Noorwegen koud is …. Je zou van minder zweten.

Vandaag werd elk land in 2 groepen verdeeld. Elodie, Robrecht en Olivier  gingen  skiën met Marlies en Isabel, de andere groep van  Jens, Laurents en Jeroen  gingen beren zoeken op hun langlauflatten  in het Noorse landschap olv Kimara, Els en Anton. Wie het meest PPP had  (plezier, pijn of pech) daar spreken we ons later over uit.

Dat Olivier, die voor het eerst op latten stond, zijn skilatten na 4u zwoegen nog niet wegzwierde, is voor mij nog steeds een raadsel. Ondanks zijn 10-beurtenvalkaart, bleef hij volhouden.

Voor Elodie en Robrecht waren de pistes beneden niet uitdagend genoeg dus dan maar op de sightseeing lift naar boven. Het begin van de rode piste viel nog mee tot Robrecht een nummertje freestyle skiën opvoerde. Het leverde hem  alvast de eerste prijs op voor de beste blooper.  Elodie ging ook heel vlotjes naar beneden maar plots zat er een” hoopje koppigheid” midden op de piste ;-) Wat honger en dorst niet helpt voor beiden om dan toch maar naar beneden te skiën!

 

Anton was de langlaufleraar van de dag! Met 5 beginnelingen op de piste kon hij zijn talenten eens laten zien. Aan jullie om te beslissen of hij geslaagd is of niet? Na anderhalf uur langlaufen en honderden valpartijen waren we toch 300 meter verderop! Een lekkere zelfgemaakte picknick verorberen op de piste leek ons geschikt om er daarna weer tegenaan. We maakten ook nog wat sneeuwpret en besloten met de groep te gaan wandelen. Bye, bye latten! Een korte trip door de sneeuw was ons (de 5  beginners) plan, maar wie las het plan? Onze schitterende langlaufleraar.

Na 7,7 km finishten we met de tong op de sneeuw! Een dikke proficiat aan onze sportievelingen!

Morgen wacht ons nog een groter avontuur. Wie zal de leraar zijn?

 

Voor de Belgische avond serveerde Janna (onze gastvrouw) Frensh Fries met gebakken kip.

Wij organiseerden als dessert een chocolade-memory, het moet niet gezegd worden dat het bij iedereen in de smaak viel… wat op de foto’s duidelijk te zien valt.

11 reacties | Reageer

slieren en gieren

De reis is verteerd met een goede nachtrust. Het is hier zo stil dat je de bomen kan horen ademen als onze Turkse vriend ze niet aan het omzagen is ’s nachts. Wakker worden midden in zo’n omgeving is een unieke ervaring.

 Onze jongeren waren stil deze morgen bij het uitgebreide ontbijt.  Er lagen zeker tien verschillende soorten brood en een gevarieerd beleg met zelfgemaakte kazen en confituren.

De ochtend werd ingevuld met een degelijke briefing van het programma en als slot demonstreerde Sven hoe iedereen zich moet kleden deze week om op een aangename manier aan de buitenactiviteiten te kunnen deelnemen.

Na de briefing werden onze twee Lavvo-tenten opgezet en gleden we de berghelling voor Glomstad af met kleine ronde plastic sleetjes.  Iedereen genoot met volle teugen van de glijpartij maar vervloekte meteen ook de diepsneeuw waar je meer dan kniehoog terug de helling op moest ploeteren.

Phil ontstak een stevig vuur in de sneeuw en Janna, onze gastvrouw liet barbecueworsten aanrukken met broodjes.  De worsten werden op takken gespiest, gebraden en gretig verorberd.

De avond kwam pas goed op gang met enkele Noorse trek- en kietelspelletjes onder leiding van een plaatselijke schone.  Jens vond een lokale Helga om rond te zwieren en ook de anderen waren niet van de dansvloer weg te houden.  De sfeer zit er goed in.  De Britten organiseerden al een verkleedpartij in hun nationale “underwear”.  Dit belooft…. verse sneeuw morgen????

14 reacties | Reageer

Finally, departure day

De groep was voltallig op de afspraak in Zaventem.  De sfeer zat er direct in. We hadden een zonnige vlucht boven een kudde schaapjeswolken. Het enthousiasme van onze groep deed heel veel mensen glimlachen vandaag. De vrolijke klokstem van Elodie en de lach van Robrecht, Jeroen, Jens, Olivier en Laurents opent ook deuren in Noorwegen. Sven en Randi verwelkomden ons op de luchthaven in Oslo.

Noorwegen kreeg gisteren (speciaal voor ons) nog een extra laagje verse sneeuw om de (lange) busreis naar Glomstad (bij Lillehammer) te maken.  We verblijven op een berghelling in een 18de eeuwse hoeve met een prachtig uitzicht op het enorme meer en de besneeuwde heuvels in de omgeving. De dag werd afgesloten met een avondwandeling in de knappe diepvriesomgeving met een enorme opkomende volle  maan.

Morgen volgt een intensief kennismakingsprogramma.

27 reacties | Reageer

Volgende pagina »